Het zit erop ...

Het is voorbij die mooie tijd
na 185 dagen neem ik afscheid.
Afscheid van de zon, de zee, het strand
Chien komt weer naar Belgenland.
Het was niet gemakkelijk, zeker niet in het begin
maar na twee weken kreeg ik meer en meer zin.
Nu ga ik het zelfs missen hier, heel hard
zelfs wanneer Gianluca naar het balkon rent voor een "fart".
Mijn Italiaantjes ... ze waren soms wat luid
maar uiteindelijk maakte het allemaal niet uit.
Ik zie hen echt heel graag
hun achterlaten voelt niet goed in men maag.
BARCELONA het is een schitterend stad,
ik heb er een ONGELOFELIJKE tijd gehad!
Tot nu toe de mooiste van men leven,
ben heel blij dat papa en mama me dit hebben gegeven.
Maar er moest ooit een eind aan komen
nu leef ik verder met de herinneringen in men dromen,
sta ik klaar voor het echte leven:
werken gaan en geld verdienen ... oei-je-oei wat zal dat geven.
Ik neem afscheid van jullie ... en men blog.
MERCI trouwe bezoeker, jullie horen me nog!

Annechien

Voorlaatste update!!!

Hier ben ik nog een keertje en het zal één van de laatste zijn. Maandag was het hier groot feest, einde van Festa Mercè 2007. Leen en ik zijn naar de castellers gaan kijken, da zijn die mensen die kastelen bouwen van mensen. Echt wel sjiek om te zien en ook ongelofelijk hoe hoog die kunnen bouwen!! (foto's volgen nog wel) 's Avonds was er het afsluitend vuurwerk. Nog nooit heb ik zo een vuurwerk gezien, FANTASTICO! Het duurde meer dan een half uur en ondertussen werd er muziek gedraaid met een stevige beat, nie zoals bij ons van die saaie klassieke muziek. Het vuurwerk zelf is echt onbeschrijfelijk: hartjesvormen, vuurwerk dat op en neer gaat, vuurwerk dat onploft en dan naar alle kanten schiet, vuurwerk dat uiteenspat en achteraf spatten die kleine stukjes nog eens uiteen, echt nie normaal.

Dinsdag is dan officieel men vakantieweekje ingegaan. Jammer genoeg met slecht weer. Ik ben dan nog maar eens voor een laatste keer naar het centrum gefietst om een beetje rond te neuzen ;-) Deze avond is Gianluca zen zusje aangekomen. Ze hebben hier met zen allen effe gezeten en zijn toen naar de Chinees geweest, dus ik heb nog es genoten van een zeer rustig avondje.

Vandaag scheen het zonneke weer dus ben ik nog es naar het strand geweest en ook morgen ga ik nog genieten van de laatste zonnestralen. En daarna wordt het hoogtijd dat ik men valiezen begin te pakken want vrijdag om 3u moet ik officieel uit het appartement.

Morgen gaat Gianluca nog een keer koken voor ons allemaal en sluiten we de avond af in Belchica. Vrijdagavond gaan we nog ne keer eten bij de Italiaan hier in de straat en dan is het echt wel over ...

De laatste week als iemand een berichtje stuurt of tegen me begint op msn gaat het enkel en alleen over men terugkomst. Ik probeer er zelf zo weinig mogelijk aan te denken en probeer nog ten volle te genieten van de dagen die me nog resten.
Toch zijn er enkele dingen die ik absoluut niet ga missen:

• de saaie uren gewoon zitten zitten bij SCR
• de metro en zijn lange wachttijden ’s nachts
• de apu’s in de metro
• het gemis van men vriendjes
• het zelf koken, wassen, strijken, afwassen, … niet dat het zo’n last was maar ik ga het niet missen als mama dit alles weer doet.

Natuurlijk zijn er heel veel dingen die ik wel ga missen!

• elk weekend zalig relaxen op het strand. Zelfs de apu’s met hun “aqua, cerveza, beer” ga ik missen
• men ijsventer voor de deur
• de tapas, paella, cava en sangria (want hier is em heel anders)
• men appartementje en men knus kamertje maar vooral het alleen wonen en doen en laten waar ik zin in heb. Terug luisteren zal niet gemakkelijk zijn.
• men Italiaantjes! Samen koken, samen eten, samen naar het strand, samen lachen, samen zingen, samen swingen … samen op de tafel springen, in de disco whoho! (voor de mensen die nie kunnen volgen, het komt uit een liedje van Samson en Gert)
• LEEN!! De toffe momenten met u zal ik nooit vergeten! Ik ga u heel hard missen als ge daar in Antwerpen zit. MERCI voor deze toffe tijd en ik kom wel es af, te beginnen met deze maandag en dinsdag ;-)

nog 3 nachtjes in men Spaans beddeke

Barça Barça Baha-arça!!

Wel hier ben ik weer met groot nieuws!!

Maar eerst nog een klein overzichtje van de laatste dagen. Donderdagavond zijn we nog naar de Belgische bar geweest om een paar goei Leffe's te drinken.

Vrijdagmorgen was dus eindelijk men laatste stagedagje en eigenlijk was het best wel fijn. Heel het bedrijf heeft een ontbijt gekregen en ik kreeg van die superheerlijke chocoladebollen van TIVOLI, jammie! Zij waren ook zeer happy met de Belgische pralinen die ik hun gegeven had. Eind goed al goed :-)
Vrijdagavond heb ik spaghetti gekookt voor iedereen en nadien hebben we een stapje in de wereld gezet.

Zaterdag speelde Barcelona tegen Sevilla en ben ik samen met Kevin en Kristof gaan zien :-) Het stadion bestond 50 jaar dus werd er eerst een speciale show opgevoerd. Echt wel de moeite waard, ben zeer blij dat ik dit nog gedaan heb tijdens men laatste weekend.

Zondag zijn we met zen allen gaan eten in een Engelse pub en nadien zijn de meisjes en jongens apart op stap geweest. Leen en ik hebben ons nog es goed laten gaan in de Mojito's en Sex on the Beach-kes.

Foto's online

Pff, nog 5 uur na vandaag en dan eindelijk gedaan!

Zoals ik vorig bericht al zei, ging Marius maandagavond koken. Het werden mosselen en gamba's. Stel u er wel niet te veel van voor want de gamba's zijn hier scampi's. Het was nie slecht en zeer fijn dat ik eens nie zelf moest koken. De rest van de avond was zeer rustig. Zetel liggen, beetje drinken en voor ge het weet is het 12 uur en dus hoog tijd om te gaan slapen.

Dinsdagmorgen: Stikop! Na een dagje heel hard werken (op ne stoel zitten en kranten, roddelblaadjes en ne boek lezen) kom ik dus half slapend thuis. Ik maak me snel iets te eten, neem een doucheke en kruip men bed in.

Ik de tel de uren echt af! Heb totaal NIKS gedaan woensdag! Probeer zo u dagen maar rond te krijgen, echt verschrikkelijk! 's Middags gingen we ergens eten omdat het men laatste week is. De middag is dus omgevlogen maar die uren ervoor en erna KRUIPEN voorbij.

's Avonds is Leen langsgekomen om "snel" wa mails te sturen omdat haar internet kapot is. Barcelona-Home daar hebben we onze buik ook van vol. Ma soit het was ne fijne avond en hebben serieus gelachen.

Vandaag heb ik weer een tof jobke gekregen. Zoek in de Gouden Gids drukkerijen en bel er naartoe om hun prijzen te vragen. Spanje ... alles zeer goed geregeld. Formaat? Kleur? Papiersoort? Nie belangrijk nee? Ik heb dan maar gebeld naar enkele en men resultaten doorgespeeld aan Ludivine, die Franse trees wiens PC ondertusen voor de 3e week nemeer werkt. Horens krijg ik ervan!

Gelukkig kom ik straks thuis en wachten er weer 2 Belgjes op mij. Echt wel de allerlaatste bezoekers van men onvergetelijk avontuur...

9 nachtjes

¡ FIESTA ! y siesta

Jawel jawel, ik heb het ervan genomen dit weekend. Ik had dan ook nog altijd iets te vieren e ;-) Vrijdagavond hebben we enkele terrasjes gedaan met de Belgische bende. Eerst op Plaza Real en daarna naar de tapasboot. Jammer genoeg was de keuken al gesloten toen we aankwamen. Omdat het nog zo'n 23º was rond een uur of 3 zijn we dan maar naar huis gewandeld.

De volgende morgen (lees namiddag) zijn we naar Park Guell geweest. Levert weer enkele mooie kiekjes! Na een fris doucheke wilde we barbecuen maar er waren nergens BBQ's te vinden dus zijn we maar een kebabschotel gaan eten :-) Na ons eetfestijn kreeg Leen het geweldige idee om naar de fontein te gaan kijken (nog maar eens, denk dat ik em ondertussen al 7 keer gezien heb). Na de show zijn we richting playa getrokken. Nog een cocktailke opt strand en dan richting CATWALK! We hebben de keet daar dan maar gesloten omdat het toch wel hiel plezant was. Wel een beetje duur maja men vrijkaarten voor volgend weekend zijn toch ook weer al binnen ;-) Dit was ook de laatste avond op Barcelonese bodem voor onze Belgische vrienden want zondag zouden ze nog een dagje én nachtje naar Lloret gaan. Rond 7 uur 's morgens kwam ik thuis met als gevolg dat ik zondag gene klop gedaan heb. Hele dag zetel gelegen! Het was trouwens ook veel te heet om iets nuttig te doen.

Vandaag is Marius jarig (vorige flatgenoot die op bezoek is sinds vrijdag) en daarom wil hij vandaag nog eens een feestmaal koken voor ons. Daar zeggen wij natuurlijk geen nee op!

Ik heb ook een nieuwe flatgenote, Shadia denk ik dat ze heet. Een echte Amerikaans, zo een "mollige" negerin, maar wel een lieve. Ze is wel nie zo sociaal, zit altijd op haar kamer als ze thuis is met gesloten deur.

Er is nog eens iemand langsgeweest voor men kamer. Ne echte Engelse, vond hem nie zo tof als de Belgen van de dag ervoor en Gianluca vond het al helemaal niks. Jammer genoeg heeft hij de kamer wel genomen voor 3 maanden...

nog 12 keer slapen en ik moet naar huis komen :-(

MERCI

Eerst en vooral ne dikke merci voor iedereen die aan mij gedacht heeft te woensdag ... of donderdag!! 3 dikke kussen terug voor elk van jullie.

Ik heb op niemand zijn bericht geantwoord maar om dat goed te maken geef ik hier enkele antwoorden en reacties ;-)

Daniel: Proficiat, ge waart de eerste! En gaan we er maar eentje drinken? Voor mij mogen er dat gerust meerdere zijn zenne.

Goeleke: Jammer dat ge zolang opgebleven zijt en toch net nie de eerste was MAAR ik vond u berichtje echt wel SUPER! Het was zeker het eerste waard ;-) Ik mis u ook hoor meid! Maar de 29e ben ik er weer. Ik hoop dat we dan samen kunnen feesten op de tennis en anders verwacht ik u zondag bij mij thuis.

Ilse en Filip: Ik vond het wel grappig dat jullie me chieneke noemde, hihi. Die onvergetelijke dag kon pas starten om 7u want ervoor zat ik op men oh-zo-interessante stageplaats. Ook heel hard bedankt voor de kaart. Ze staat samen met de andere op de schouw!

Jillie: Die goei lap geef ik hier in 't weekend wel, no problemo! En daarna doen we da nog eens over in België e.

Mauro: Der een goei lap op geven zullen we! Maar de 30 ligt toch nog veraf e. Tegen dan hoop ik dat men leven er al heel anders uitziet.

Leen Bosmans: Ik heb een mailtje gestuurd naar mene "coach" vandaag en OH JAWEL ze heeft het goedgekeurd dat ik een week eerder stop. Nu kan ik dus echt genieten van men laatste weken op Spaanse bodem.

Paul: Het is inderdaad feliz cumpleaños maar het Nederlands versta ik ook nog altijd zenne :-)

Ilse Nulens & co: Merci voor de interactieve kaart. Jammer genoeg heb ik gene printer hier op men appartement dus deel 2 heb ik nie volbracht. Het 1e deel heb ik echter met veel plezier gespeeld! Het genieten van het WARME weer is ook hier een klein probleem sinds gisteren. Er is redelijk veel bewolking maar zondag schijnt de zon weer vollebak.

Tante Annie & co: Dank u voor de e-card. De groeten aan iedereen, ook aan Yolanda. Ik heb ze wel nog niet gezien maar heb er wel al van gehoord... het was dus geen verrassing meer voor mij :-)

Ome Peter, Tanteke en Lien: Merci voor u reactie, berichtje en telefoontje. Vind het sjiek dat ge uiteindelijk de weg ernaar toe gevonden hebt en ja ik weet het ... eens thuis begint het echte leven :-(

Voorlopig heb ik enkel de kaarten van Mama en Papa, Winde en Kurt, Ali, Oma en Ilse en Filip aangekregen. Maar de post werkt hier redelijk traag ... ik weet dat er nog zullen volgen :-D

Dan al de rest die ik nie persoonlijk vernoemd heb, ook nog eens ne dikke merci!!

Ik heb hier ook cadeautjes gekregen: een fles wijn van Andreas, een sjieke fles Cava van men boys EN niet te vergeten een weekje verlof van men stagebedrijf. Nu kan ik echt nog genieten van de laatste Spaanse week.

Deze week zijn er al 3 jongens komen kijken naar mijn kamer. Fijn is toch anders want nu dringt het echt wel tot me door dat men laatste toffe dagen hier stilaan geteld zijn. Maar als de eerste bezoeker men kamer heeft, ben ik gerust. Een Belgische jongen, toffe gast. Jammer genoeg hebben we geen nummers gewisseld en ga ik hen (ze waren met 2) dus nemeer zien.

Voila da was het weer voor deze keer. Ik ga nu nog effe slapen en dan deze avond er nog eens goed invliegen met de hele bende!

Adios

15 keer slapen

Even tussendoor: het zevende paar schoenen, dat ik hier gekocht heb, is ook een feit :-)

Bijna 22 ...

De spaghetti carbonara van Gianluca was weer OVERHEERLIJK! En nu weet ik ook hoe ik die moet maken ... iedereen die een echte Italiaanse pasta wil uitproberen is welkom in Casa Annèkien vanaf oktober.

Dit weekend ben ik nie op stap geweest. Gewoon geen zin in. Heb een rustig avondje voor men eigen ingelast en heb foto's bekeken uit de oude doos :-). Gisteren ben ik gaan winkelen. Het is HEEL moeilijk om nie alles te kopen wat ik mooi vind want amai zenne vanaf nu kom ik elk jaar men wintercollectie hier kopen! Ik heb schoenen, kleren, portemonnee, juwelen voor mama en kleren voor zussie gekocht. Zoals men tanteke al zei: In dieje portemonnee zit nu nemeer veel nee! Maar ik ben dan ook nemeer zo lang hier e.

Maandag had ik ook men eerste verjaardagskaart "in de bus". Met die mega kaart kon ik dus van het postkantoor naar huis wandelen, voorbij het kapsalon van Gianluca, best wel grappig. Maandagavond is Leen langsgekomen samen met Inge voor een vroegtijdig cadeau. De fles Cava was snel gekraakt. Nadien hebben Gianluca, Alan en ik nog gezongen tot een uur of 2 :-) Altijd wel fijn van die duetjes. Gianluca probeert zo veel mogelijk Engelse liedjes te zingen maar zen uitspraken zijn nie altijd even goed.

Vandaag ben ik nog een dagje op het strand gaan doorbrengen. In men eentje nogwel, omdat Gianluca en Alan gisteren nog op stap geweest waren en Leen en Inge wilden nog wa cultuur opsnuiven. Na 2 uur ben ik al weer huiswaarts gekeerd want het was VEEL te warm!

Morgen mag ik weer gaan werken, jeej. Waarschijnlijk weer een serieus saai dagje. Maar ik ga morgen ook vrij vragen voor die laatste week en ik vind dat ze zoiets nie kunnen weigeren op men verjaardag :-)

Allè ik ga nog wa foto's online zetten voor jullie. Het is echt wel jammer dat ik die filmkes nie kan delen met jullie want sommige zijn hilarisch!!

Hasta pronto!

nog 18 keer slapen

Verlengd weekend!

Ben ik effe blij dat ik pas woensdag terug moet gaan werken. Geweldig dat we de "puente" (brug) wel maken. 't Is dus echt genieten van het weekend nu. Gisteren zijn Leen, Inge (Leen haar nicht) en ik naar Castelldelfels geweest. Dat is een stadje een beetje verderop, heel rustig EN Ronaldinho woont daar! Jammer genoeg zijn we hem wel nie tegen het lijf gelopen. Toch hebben we ech wel genoten van het rustig zandstrand. Het was een tof uitje.

Vandaag zijn we terug naar ons vertrouwd strand geweest en het lag echt wel vol. Met een 28° hebben we weer genoten van de laatste weken zon die we zullen hebben dit jaar!

Deze week heb ik ook nog een aanvraag tot overnachting gekregen :-) Kevin Libin wil nog een keertje afkomen om de Barcelonese wintercollectie in te slaan. De 22e is men laatste zaterdag hier en dan zou ook Kristof Meykens samen met een collega van hem effe langskomen om te fuiven en nadien blijven slapen op men oo zo heerlijke zetels.

Sewwes gaat Gianluca zijn overheerlijke Spaghetti Carbonara nog een keer maken, ik krijg al water in mene mond! Morgen ga ik dan SHOPPEN!! Ik zal jullie op de hoogte houden van men aanwinsten ;-)

Volgende vrijdag komt Leen haar broer ook nog, samen met een paar kameraden. Dat gaat dus ook nog een tof weekendje worden!

Maar bon ik ben eens zien. Tot één van dees!

Verveling alom

Sinds deze week werken we weer volle dagen en is er een nieuwe stagiair bijgekomen, Mauro, ne Italiaan natuurlijk wa had ge anders verwacht. Het gevolg is dat het weinige werk dat ik kreeg nu nog eens onder ons 2 verdeeld moet worden. Het enige positieve is dat ik nu niet meer moet vertalen, maar ge kunt dus al wel raden dat ik me STEENDOOD verveel. Als overmaat van ramp heeft Ludivine hare computer zen laatste loodjes gelegd, gevolg: de dees kan hare PC afgeven aan die Franse trees die denkt dat ze iets is (ja 't is echt verschrikkelijk en ik jaag me op in alles en iedereen). Dinsdag- en woensdagnamiddag zat ik dus weer met mijn vingers te draaien en vandaag heb ik nie eens ne PC aangeraakt. Probeer dan u dagen maar eens om te krijgen als ge zelfs geen werk krijgt! Ge zou voor minder depressief worden. Op zo'n momenten zou ik niks willen dan naar huis komen. Maar eens het vrijdag 2 uur is, ben ik weer heel blij dat het eindelijk weekend is. Dit weekend is het zelfs een heel lang, ik moet pas woensdag terug gaan werken (jammer genoeg wel net men verjaardag).

Na vandaag ben ik er dus rotsvast van overtuigd dat ik een weekje eerder zal stoppen, ik ben het hier op SCR meer dan beu! Dus als ik dat weekje verlof krijg (desnoods meld ik me ziek), resten mij nog maar 2 "werkweken" en 1 weekje vakantie. Duim en hoop met zen allen dat dit zal lukken. Dit weekend ga ik mijn agressie eens goed uitshoppen. Ik vind dat ik da wel verdiend heb. Ik ga men eigen (een beetje vroegtijdig) eens goed verwennen met ne nieuwe outfit.

Gisteren kreeg ik een mailtje en reactie van men overburen uit België. Ze zijn, voor een 2e keer in een paar maanden tijd, oma en opa geworden. Deze keer zijn Davy en Liesbeth de trotse ouders die een dochtertje mogen verwelkomen. Welkom Amélie! En ne dikke proficiat voor u mama, papa, oma en opa!

MISS YOU ALL!!

Gianluca werd 30 ...

Mijn weekje is nog redelijk rustig verlopen. Vrijdag namiddag nog een dagje aan het strand gelegen en 's avonds hadden we het hier gezellig gemaakt met wat sangria en cerveza.

Zaterdag hebben we (Emke, ik, Stijn, Andreas, Leen, Gianluca en Alan) een hele dag op het strand gelegen en bijgepraat over België natuurlijk :-) Omdat Gianluca vandaag 30 werd wou hij zaterdag absoluut voor ons koken en dan zo door zijn verjaardag gaan vieren. Eerst hadden Emke en ik voor de sangria gezorgd, nadien waren er enkele tapas die opgevolgd werd door een echte Italiaanse lasagna. Het desert werd een overheerlijke tiramisu. Gianluca had er dus echt wel werk van gemaakt. Met zen allen hadden we 30 flessen bier van een liter gekocht en die in de living opgesteld als het getal 30. Het was nog geen 12u voor hij zijn cadeau ontdekte, maar tot dan zou het ons ook nooit gelukt zijn. Waar verstop ge 30 flessen in een appartementje e! Toen hij het ontdekte was hij wel heel blij, hij werd er zelfs een beetje emotioneel van. We hebben uiteindelijk hier nog wa gezongen en Alan heeft gedanst als Rihanna op Umbrella ... foto's op de site en het was de bedoeling dat het filmpje hier kwam maar het lukt dus niet, sorry! Maar ge moet het echt gezien hebben! Vanaf 30 september is iedereen welkom om het thuis te komen bewonderen ;-)

Als afsluiter van de avond zijn we nog naar de Belchica geweest. Me encanta este bar! (I love this bar) We mochten zelf de muziek bepalen en al dat Belgisch bier ... wat wilt ge nog meer. Rond 3u sloot de bar. Emke had haar vlucht redelijk vroeg in de morgen dus zijn we moe en voldaan gaan slapen.

Vandaag hebben Leen en ik weer op het strand gelegen. Alles om toch maar zo bruin mogelijk naar België weer te keren e ;-)

Jill voor u nog een specialleke! Ik ben ondertussen aan de laatste kleur begonnen e! En al drek in het begin van de maand zo een mededeling! Dat gij da nieuws eerder moogt vernemen dan mij, chapeau zenne :-p Heel hard merci trouwens!!! Kan nu al nie wachten tot het zover is ;-)

Dikke kussen!!

Nog 27 keer slapen :-( ik wil nie naar huis. De laatste weken zijn VEEL te fijn!! Maar, ja mama ik weet dat het dan mooi geweest is :-)

Belchica

Voor de laatste keer deze maand kom ik hier nog snel een berichtje plaatsen.

Emke en Stijn zijn goed aangekomen gisteren. Namiddag zijn we een toerke gaan wandelen: langs Raval naar de Ramblas en zo naar de haven. Na deze fikse wandeltocht zijn we eten gaan inslaan en hebben we gezellig gekookt. Leen zorgde voor het dessert en mee zat onze buik weer goed vol!

Normaal gezien zouden Leen en ik naar de voetbal gaan zien in het stadion zelf, maar omdat er iets fout gegaan was met de kaarten, zijn we uiteindelijk niet geweest. We besloten dus om in het Belgisch café, Belchica, de voetbal te volgen op groot scherm. Mama en papa, das het café waar we toen ook naartoe geweest zijn en jullie Duvel gedronken hebben :-p Natuurlijk wou ik weten of de eigenaar van België was ... en ja zenne Michel is van Neerpelt. Redelijk snel daarna kwam Raf bij ons zitten, hij woonde in Glabbeek maar is ondertussen al 6 jaar in Barcelona. En ook het nieuwe barmeisje Sara was van Antwerpen. Rond 12u (weer veel te laat) zijn we uiteindelijk naar huis vertrokken na eerst nog een gratis chupito gekregen te hebben. De avond was weer zeer geslaagd! Jammer dat we hun nu pas leren kennen hebben MAAR vanaf nu wordt dit onze stamkroeg ;-) Zalig om nog es ne goeie Leffe, Kriek, ... te drinken!

Dan het mindere nieuws dat toch ook elke dag door men hoofd spookt ... volgende maand zit ik nu terug in Belgenland. Voor diegene die ons afscheid hier willen meevieren: vrijdag 28 september in de Belchica natuurlijk ;-)

50e bericht, ik ben er fier op!

Jeroen en Eveline hebben het echt wel getroffen hier! Ze voorspelden slecht weer maar ze hebben zelfs kunnen bakken op het strand. Zondag zijn we samen naar de tapasboot geweest en dit was echt superleuk!! Rond half 4 kwam ik thuis terwijl ik maandag weer mooi mocht gaan werken. Ik heb het me die namiddag ook beklaagd maarja zolang ik niks fatsoenlijk te doen krijg, kan het me nemeer schelen.

Donderdag waren Leen en ik naar Festa Major van Sants geweest, dikke party :-) met ne zanger en orkest. Ik denk dat we nog geen gans liedje geluisterd hebben, zo goed kon em zingen.

Vrijdag zijn we nog eens serieus op stap geweest. Eerst waren Jeroen en Eveline hier een paar glaasjes Cava komen drinken en rond half 4 zijn we dan naar Catwalk gegaan. Martin Solveig kwam weer draaien dus het is weer een onvergetelijk feestje geworden.

Omdat we pas rond 7 uur thuiskwamen en de Italianen het geweldig idee kregen om nog frieten te bakken, werd het al snel 8 uur voor we ons bed inkonden. Maar Davide heeft een mooie afsluiter voor zijn vakantie gekregen.

Zaterdag werden we allemaal redelijk laat wakker. Leen en ik wilden niet weer een dag nutteloos op het strand doorbrengen dus zijn we met de Bicing gaan rondrijden. Bicing is een nieuw systeem van fietsen huren over heel Barcelona. We hebben er echt wel van genoten, zalig om door de straten te kunnen racen. Normaal duurt het altijd zeer lang om ergens te voet te geraken en nu waren we er op enkele minuten. Het is dus ZEKER voor herhaling vatbaar! 's Avonds waren we veel te moe om nog iets uit te zetten dus zijn we redelijk vroeg gaan slapen.

Zondag was het weer beachtime! Met meer als 30° moesten we wel verfrissing gaan zoeken in de zee. Het was al de laatste avond voor Jeroen en Eveline en die hebben we zoals ik zojuist al zei op de tapasboot doorgebracht.

Maandag was ik geen mens, dus ben ik namiddag mooi gaan slapen :-) In de avond hebben we ook een nieuwe bewoner gekregen. Ik denk dat em Andreas heet, in het begin is het nie zo simpel om iemand zen naam te onthouden hier :-) Hij is van Duitsland en gaat hier wonen tot 22 september. Eens hij vertrekt, rest mij dus ook maar een weekje meer.

Vandaag had ik weer een geweldig toffe dag op het werk, begin het echt serieus op men heupen te krijgen daar! Namiddag heb ik Gianluca zen pasje van de fiets weer gevraagd en ben ik nog wat gaan rondcruisen, zalig!

Morgen komt ons Emke aan, plezier gegarandeerd!

Dikke kus en tot gauw!

Voor diegene die op me wachten: 32 nachtjes en ik ben weer thuis.

Terug op Spaanse bodem

Sinds ik terug op Spaanse bodem ben, valt het weer dik tegen. Enkel op maandagnamiddag ben ik naar het strand kunnen gaan en heb ik dadelijk het nieuwe cremeke gebruikt om toch maar zo bruin mogelijk te zien. Dinsdag en woensdag heb ik helemaal niks uitgestoken vanwege het minder goede weer. Gisteren (woensdag) sloeg de verveling dan ook toe. Een hele namiddag binnen zitten is niks voor mij. Ik begon na te denken over 1000 dingen en begon dus stilaan het Belgenland weer te missen. Vooral het toernooi van Koersel mis ik enorm, wetende dat iedereen daar "gezellig" zit met ne goeie sangria! Clubgenoten doe het goed e, want ik volg de resultaten via de vtv-site ;-) Gelukkig is het weer bij jullie toch slechter dan hier en is dat mijn grote troost. De weersvoorspellingen gaan terug in stijgende lijn tegen volgende week, dus dat zit toch ook weer goed.

Gisteren was Alan jarig. 's Avonds zijn Alan, Gianluca, Davide en ik ergens gaan eten en het was echt wel fijn. Al men negatieve gedachten zijn weer van de baan dus nee ik wil toch nog nie terug naar België komen. Nog een dikke 5 weken resten me hier en ik ga er echt het beste van proberen te maken.
Ook ne dikke proficiat aan Liesbeth van de tennis want ook zij was gisteren jarig!

Maandag wordt de dubbele kamer weer bezet door een nieuwe flatgenoot, ben benieuwd wie het is! Zolang ze maaar nie op de Denen lijken is alles goed! Gianluca en ik hadden echt geen goed contact met hun, we weten zelfs nog altijd nie hoe ze heten. Een slechtere flatgenoot kan dus absoluut nie!

Dan al men vriendinnekes die me mailtjes sturen ... echt fijn om zoveel mail/reactie te krijgen :-) Ik mis jullie ook heel hard MAAR binnen 37 dagen ben ik weer bij jullie en kunnen we een groot feestje bouwen! En Emke ge zijt altijd welkom e!! In september werk ik wel weer ganse dagen, ben dus pas rond 7 uur thuis (uitgezonderd op vrijdag). Maar als ik dan evenveel werk heb als nu kan ik gerust enkele dagen vrij nemen ;-) En 11 en 24 september heb ik zowiezo vrij, Spaanse feestdagen!

Vandaag komt men laatste bezoek ook aan. Ik hoop voor hen dat het weer blijft zoals nu: zonneke schijnt, zacht briesje en toch nog 24º ... de Spaanse Frank Deboosere en Sabine Haegdorens zijn toch ook niet wat ze geweest zijn!! Ik hoop dat ik men namiddagje terug op het strand kan doorbrengen.

wordt vervolgd!

La France

Dinsdag was men laatste dagje voor men welverdiende vakantie begon. Omdat het redelijk laat dag werd, heb ik niet veel uitgestoken buiten een diner gemaakt voor men gasten. Beginnend met een goed glas Cava en eindigend met ijsjes natuurlijk. Omdat ook hier in Spanje de 15e een feestdag is, hebben we nog een stapje in de wereld gezet. Nu kunnen Jill & Roel ook beamen dat men Italianen zo’n geweldige dansers zijn. Ook Leen en haar 2 Hollanders waren mee op stap. Rond 4u ben ik dan huiswaarts gekeerd om men laatste spullen te pakken en me gereed te maken om naar Frankrijk te vliegen.

Sinds maandag heb ik ook een nieuwe flatmate, Davide, de plaatsvervanger voor Ali. Ook al zal hij nooit een “zusje” worden zoals haar, het is ne fijne gast. Ondertussen heb ik dus 3 Italianen onder men dak MAAR Gianluca heeft me voorgesteld als “chief of the house” So I’m the big boss!

De vlucht naar Parijs viel heel goed mee. Ik had 2 zetels dus kon ik me wringen in allerlei bochten om toch maar een beetje te slapen. Eens aangekomen in Parijs – Orly was het een echte heksenketel (op die luchthaven zien ze mij NOOIT meer, lees ook verder bij terugvlucht). We moesten met een bus naar de bagage gereden worden. Het traject dat de bus heeft afgelegd was totaal niet logisch. Toen we uiteindelijk afgezet werden moesten we nog ne marathon lopen om aan de bagage te geraken en van goede aanduidingen hebben ze in Frankrijk gene kaas gegeten! De volgende rariteit deed zich voor aan de bagegeband: iedereen kan zomaar aan de bagage. In Orly bevindt die zich gewoon in de inkomhal dus opeens stonden mama en papa naast mij, te wachten op men valies.

Van hieruit konden we de reis dan verder zetten. We hadden nog zo’n dikke 300km voor de boeg, dus heb ik weer wat proberen te slapen. Rond 2 uur kwamen we aan in Les Gillons, het verblijf voor deze week. Iedereen was aan het wachten om aan tafel te gaan. Later die dag heb ik nog gezwommen, roddelboekskes gelezen en veel bijgepraat met de familie. ’s Avonds ben ik redelijk vroeg gaan slapen want ik had nog wat slaap in te halen. Ik heb dan ook HEEL goed geslapen in dat megabed, dat ik de dag nadien moest ruilen voor zo een dikke elektrisch-opblaasbare matras.

De volgende “morgen” werd ik wakker rond 13u, heb me klaargemaakt voor de lunch en ben gaan genieten van men ontbijt-lunch. Toen ik in het zwembad lag, kwamen ook de laatste familieleden aan: mijne peter en ons tanteke :- ) ’s Avonds hebben we ons allemaal uitgeleefd met Singstar!

Het is al vrijdag ondertussen. Het gewone stramien van de dag blijft behouden maar deze keer haal ik ook het ontbijt. Met zeer lekkere amandel croissants, die ik niet besteld had :-D Namiddag hebben we weer aan het zwembad gelegen en gewoon gerelaxed. De avond hebben we afgesloten met enkele quizzen van Buzz uit te proberen.

Zaterdag, de laatste dag in Frankrijk. Ging ook weer zen gewone gangetje. Just relax! We hebben afgesloten met een gezamenlijk uitje naar Bert, het dorpje waar Jos en Carine hun restaurant hebben. Daar heb ik men hartje kunnen luchten, nog eens heel lekker gegeten! Vooral de kroketjes vond ik super want da kennen ze hier toch niet zenne. Jeroen, Evelien en ik hebben nog wat buzz gespeeld en zijn dan toch ook maar gaan slapen.

Gedurende men vakantie heb ik genoten van al da lekker eten en drinken, want da hoort er ook bij e. Zeker als niemand nog naar huis moet rijden ;-)

Zondag ging men wekker heel vroeg, we hadden nog een serieuze tocht voor de boeg, vooraleer ik weer in Parijs - Orly zou staan. Rond half 9 vertrokken we: papa, mama en ik. De rest van de familie ging nog wat poetsen om dan rond de middag huiswaarts te keren. Om half 10 sloeg het noodlot toe echter toe. De auto valt in pan! Met nog enkele honderden kilometers te gaan en een check-in tijd die gehaald moest worden. Het enige wat we konden doen, was bellen en wachten op Winde en Kurt zodat ik men reis zou kunnen verder zetten. Na ons telefoontje was het voor hun ook een heel gejaag. Alles laten vallen, valiezen inladen en wegwezen. 10u45: eindelijk komt mijn verlossing. Winde en Kurt arriveren en even later ook Ome Willy Reynders, die me toch iets sneller zou kunnen vervoeren dan men zussie. Mama en ik springen in de auto met men koffer en zetten de tocht verder. Voor afscheid nemen is geen tijd meer, sorry pappie!

Nadat Kurt zen kennis op de batterij enzo had uitgevoerd en ik ondertussen al kilometers verder zat, kwamen ze tot de conclusie dat het de alternator was. De auto zou dus nemeer tot België kunnen rijden. Het volgende dat we dus moesten doen, was een oplossing bedenken om de auto ergens VEILIG onder te brengen. Gelukkig heeft ome Willy al goede vrienden in Frankrijk en was dit probleem redelijk snel opgelost. Kris, de zoon van Jos en Carine (het restaurant waar we zaterdag waren gaan eten), was zo behulpzaam om samen met nog iemand naar de plaats van de feiten te rijden. Ze hebben dan de batterij vervangen en zijn tot in hun dorpje kunnen rijden. Omdat ze met 2 waren opgekomen konden ook papa, Winde en Kurt hun tocht verder zetten naar Koersel.

MERCI aan iedereen die ervoor gezorgd heeft dat ik men check-in NET gehaald heb!

Want nee men verhaal is jammer genoeg nog niet ten einde hier. Rond half 2 kwamen we aan de luchthaven aan. Ome Willy zet ons af en gaat een parking zoeken. Mama en ik kijken op de schermpjes waar men check-in is, 405-407 en beginnen te zoeken. Niet te vinden. Ik haal men beste Frans boven (wat serieus slecht is sinds men Spaans begint te beteren) en vraag achter 405. Hij wijst ons de weg en mama en ik volgen zijn instructies... NIKS! We vragen dus nog een keer. Deze man stuurt ons de hele andere kant uit, vanwaar we kwamen... NIKS! Zo hebben we daar dus een half uur rondgelopen! Ondertussen hadden we al serieus wat meters gelopen want wandelen durfden we nemeer. Uiteindelijk heb ik zo ne info-man bij de gilet genomen en gesmeekt om mee te komen naar loket 405. En jawel hij deed het, nu maar hopen dat hij wel wist waar het was! 14u05: Helemaal opgejaagd en moe van onze zoek- en looptocht hebben we het loket 405-407 gevonden, JUIST OP TIJD! Ik check-in en ben blij dat ik het nog gehaald heb na deze rampzalige voormiddag.

Op naar gate D voor de controle en de boarding. Ik neem nog snel afscheid van mama en ben weer weg. 14u40: normale vertrektijd, maar deze wordt dus de boarding-tijd. Rond 15u10 stijgen we uiteindelijk op, tijd dus voor een welverdiende rust! Het voordeel van men late check-in was wel dat ik op de eerste rij van het vliegtuig zat, dicht bij de mannelijk crew EN dat men valies als eerste van de band rolde in Girona. Na de busrit naar Barcelona en de metro genomen te hebben naar Sant-Antoni, ben ik ZEER opgelucht dat ik eindelijk in mijn zetel kan ploffen.

Foto's staan ook weer online!

5000

Ik kan jullie met trots melden dat ik aan 5000 hits zit! Nooit had ik gedacht dat mijn site ooit zoveel bezoekers zou krijgen. BEDANKT aan iedereen die mijn belevenissen op de voet volgt! Toch had ik ook graag meer reacties. Voor mij is het ook fijn om te weten wat jullie ervan vinden of gewoon te weten wat er in België zoal gebeurt. Ik heb geen idee wie hier allemaal terechtkomt dus aub plaats een reactie. Zo moeilijk is het niet. Gewoon onder mijn verhaal op "reactie" klikken en zeggen wat je te zeggen hebt onder anoniem en niet vergeten je naam te vermelden in u berichtje.

Een speciaal plaatsje hier voor Saskia, zo onverwacht post krijgen ... I love it!! In het vervolg gaan we wel communiceren in het Spaans e, goeie voorbereiding op u avontuur binnenkort ;-)

Een overzichtje van deze week:

Mijn week was redelijk rustig omdat ik nog altijd moe ben (veel te korte nachtjes omdat men flatgenootjes nogal van feestjes houden). Donderdagavond hadden we een afscheidsdiner voor Ali, maar ik was redelijk ziek. Ik heb er dus niet echt van kunnen genieten. Vrijdagmorgen heb ik dan afscheid moeten nemen. Fijn is anders máár omdat we elkaar nog zeker gaan zien, zijn er toch geen traantjes gevloeid. Ik kijk er nu al naar uit om haar te gaan bezoeken in Parijs en hoogst waarschijnlijk komt ze ons ook nog eens bezoeken in België.
Voor de rest was de vrijdag een heel tof dagje. Om 13uur mocht ik al stoppen met werken, een uur vroeger als verwacht ging men weekje vakantie in, ZALIG! Vrijdagavond zijn Leen en ik iets kleins gaan eten en hebben we een terrasje gedaan op het strand, rustig en heel fijn! Nadien zijn we toch nog in een danscafé beland, heel plezant om nog eens een Belgisch avondje te hebben. Ook al laten de Italianen en Spanjaarden ons nie echt met rust, maar dat nemen we er ondertussen al bij. Vandaag (zaterdag) hebben we Casa Battló bezocht, een huis van Gaudi, en hebben we de hele namiddag op het strand liggen bakken. Wat wilt ne mens nog meer!
Foto's staan ondertussen ook weer online.

Ik ben nu nog aan het genieten van ne lekkere vodka-redbull en dan ga ik men bedje in. Morgenmiddag arriveren Jill en Roel dus ga ik hen opwachten aan de luchthaven. Jullie gaan dus niets meer van mij horen de komende week. Ik zal het druk genoeg hebben met het gidsen en woensdag vertrek ik naar Frankrijk voor enkele welverdiende rustdagen :-D

Tot binnen een dikke week, dan ben ik er weer met mijn reisverslag en een heleboel nieuwe foto's, BELOOFD!

Kusjes!!
(en ne hele dikke knuffel voor men sjatties :-p )

Amai 't is moeilijk om elke keer titels te bedenken

De tapas waren OVERHEERLIJK en de boot was echt een succes. Ook de sangria viel bij Kirsten en mij goed in de smaak! Nadat onze buikjes gevuld waren, is ook Sarah ons komen vergezellen naar Park Guell. 's Avonds zijn we nog een keer goed gegeten. Aan de haven hebben we een goeie gegrilde visschotel gegeten, ook weer de moeite waard. Omdat hier de sangria nie zo lekker was, zijn we terug naar de tapasboot geweest om nog een lekker kanneke sangria te drinken. Voor de mannen maakte het nie uit waar we gingen, hun (halve) liters waren overal even lekker.

Zondagmorgen is Ali naar A'dam vertrokken en in de voormiddag zijn Sarah, Jochen, Kirsten en Jeroen nog een laatste keer langsgeweest. Al snel kreeg ik telefoon van Ali dat ze haar vlucht verzet heeft. Morgenmiddag is ze alweer hier om toch nog iets langer bij ons te zijn want vrijdag vertrekt ze echt definitief terug naar New Orleans :-( In de namiddag ben ik met men Italiaantjes naar het strand geweest. Ook Shannon, Leen en de Joeri (Leen haar nieuwe Hollandse flatmate) hebben ons vergezeld maar het was echt puffen. Ik ben fel verbrand en ik hoop dat ik deze week nog een paar keer naar het strand kan zodat ik zeker het bruinst ga zijn volgende week :-p

Vandaag is Gianluca zijn contract gaan verlengen. Ik ga dus niet meer als enige overblijven in september wat ik toch wel heel fijn vind. Hij gaat samen met Alan de kamer met dubbel bed nemen vanaf 22 september. Alan zijn contract van waar hij nu loopt, loopt ten einde op 28 augustus. Tot dan zal hij waarschijnlijk ook men flatmate "blijven" want nu is hij ook al zo goed als een flatmate: eten, wassen, douchen, enkel zenne was doet em naar zijn appartement omdat zen bazin da allemaal wast en strijkt voor hem.

Ik wil ook nog een bedenkje richten aan Goele, Emke en Ine. Merci voor jullie mailtjes, is echt fijn om zo te lezen wat er allemaal gebeurd ginder. Ik kijk er naar uit om nog eens met jullie iets te gaan.

Ook heb ik een paar foto's online gezet. Om ze te bezichtigen kan je hier klikken.

Hele dikke zoen en knuffel van jullie Chientje!

Beetje verdrietig!

Mijn namiddag heb ik deze week vooral doorgebracht in men bed. Mits de korte nachtjes, heb ik mijn siësta echt wel nodig!

Gisteren zijn Sarah en Jochen, Kirsten en Jeroen aangekomen. We zijn een paar terrasjes gaan doen en hebben rondgewandeld in Parc Montjuïc. 's Avonds zijn we met zen allen paella gaan eten. De afsluiter was ne goeie sangria op Plaza Reial.

Maar het was gisteren ook een droevige dag. Ali lag de hele tijd op de zetel zonder een woord te zeggen, af en toe kreeg ze dan telefoon en begon ze te wenen. Ze wil dus naar huis! Haar broer, Fenor, is donderdagmorgen vertrokken naar Irak. Ali wil nu zo rap mogelijk naar haar familie toe om zoveel mogelijk tijd met hun door te brengen voor zijzelf naar Parijs vertrekt voor een jaar (in oktober). We hebben gisterennacht een lang gesprek gehad ... ik ga ze dan ook heel hard missen!

Voor de rest is alles heel goed met mij. Ik mis jullie ook wel allemaal maar ik wil toch nog niet naar huis, daarvoor amuseer ik me hier nog veel te goed. Ik ben blij dat ik ook weer bezoekers over de vloer heb. Vandaag gaan we tapas eten, naar Park Guell en deze avond nog ergens eten en natuurlijk een laatste keer op stap met Ali (ze vertrekt morgen naar Amsterdam tot donderdag en vrijdag vliegt ze terug naar New Orleans). En bovendien is Jeroen vandaag jarig dus ... drukke dag.

Ik ga dus ook stilaan vertrekken want de tapas wachten op mij!

Adios!

Vakantie zit er weer op

Deze week is echt voorbijgevlogen. Merci mannekes, het was echt plezant!

Ook het eerste SUPERHETE weekend was een feit. Ik ben zaterdag en zondag zelfs niet naar het strand geweest. Gewoon te lui om tot daar te gaan met deze hitte en met die kwallenplaag die er is kunt ge u niet eens gaan afkoelen in de zee. Maar om toch niet weer een dagje binnen te moeten zitten, zijn Ali en ik zondag naar La Pedrera gewandeld ook wel bekend als Casa Mila. Een huis van Gaudi dat echt wel de moeite waard was. Het was echt een toffe meidennamiddag.

Vorige week ben ik ook naar La Sagrada Familia geweest en eigenlijk was dit ne serieuze tegenvaller, zen geld echt nie waard. Maar als je in Barcelona gewoond hebt, moet ge natuurlijk wel overal geweest zijn, niet?

Zaterdag ben ik gaan shoppen, in de hitte, ideaal dus om rokjes en kleedjes te kopen. Ik ben dan ook fier op men aanwinst EN ik heb aan de verleiding van de schoenenwinkels kunnen weerstaan!! Ja zussie das iets om HEEL fier op te zijn e, want ik zag dat de nieuwe collectie hier stilaan aant arriveren is. Ben eens benieuwd wanneer het 6e Spaanse paar een feit wordt :-D

Zo nu zit ik hier weer achter men bureauke (eindelijk heb ik nu men eigen kamertje en kan ik doen en laten wat ik wil) zonder werk ... MAAR deze morgen heb ik heel goed nieuws gekregen: VANAF DEZE WEEK WERKEN WE MAAR TOT 2 UUR :-D Wat zoveel wil zeggen als "augustus gaat beginnen". Ongelofelijk dat juli alweer voorbij is. De tijd hier gaat VEEL TE SNEL voorbij! Marius vertrekt woensdag weer naar huis. Ali gaat deze week een paar dagen naar Tarragona en als ze terug is nog een paar dagen naar Amsterdam. Daarna vertrek ik naar Frankrijk en dan moeten we al afscheid nemen van elkaar. Het gaat me allemaal veel te snel!

Ik kijk ook weer uit naar de bezoekers die nog op het programma staan deze maand en natuurlijk ook naar mijn vakantie! Zalig nog zo'n weekje rust!

Mijn vlucht om weer huiswaarts te keren is ondertussen ook geboekt :-( echt wel met pijn in het hart, want verdorie ik ga het hier missen. Ik ga er hier dan ook nog het allerbeste van maken in mijn laatste 2 maanden. Voor diegene die graag alles op voorhand weten, zaterdag 29 september om 14u50 land ik weer voorgoed op Belgische bodem. Dus iedereen op post in Zaventem om mij te verwelkomen :-p

Dikke zoen!

Snelle update

Wel wat ik zoal doe tijdens men weekje verlof. Zeer laat gaan slapen (en dus ook heel laat opstaan):

zaterdag 3u

zondag 6u30

maandag 7u

dinsdag 5u30

woensdag 3u30

En zoals jullie zien was maandag de tofste dag. Samen met Ali, Gianluca, Marius (de flatgenoten), Nora (Marius zen zus), Billy (Ali's neef) en Pierre (kameraad van Billy) zijn we een stapje in de wereld gaan zetten. Toevallig kwamen we ook Bart nog tegen met zijn bezoekers. Het was een fijn nachtje. EN Chien was heel fier want ik heb zo maar even 16 rozen gekregen van Billy! Zo rond 6u op straat rond lopen met ne bouquet rozen, het heeft toch wel iets zenne :-)

Voor de rest zijn de dagen redelijk rustig. Naar strand gaan, rusten, boekske lezen ... ZALIG zo een weekske vakantie!

Muchos besos!

Ah ja met men voet gaat het al stukken beter, sinds vandaag wandel ik weer normaal. Men krukken heb ik gedurende de hele week maar 10 minuten gebruikt. Ik heb vandaag de pleister van men been gehaald en het zicht was wel effe schrikken: men hele voet ziet blauw, geel, groen ... ik vind het nie echt normaal maja ik ben blij dat ik vandaag weer in de zee heb kunnen zwemmen want het weer wordt hier elke dag beter en beter. Ik denk dat we stilaan de 30 graden aan het overschrijden zijn.

Barst in voet

Ja jullie lezen het goed: ons Annechien is lomp geweest!

Het verhaal:

Sinds Camille naar huis is, ben ik 's middags alleen op bureau. Door men zware nachten slaap ik dus daar een beetje bij. Rond half 4 komt de rest terug en mogen we weer verder werken. Het was dus half 4 en Aitana komt terug en belt aan. Ik storm recht voor de deur open te doen en toen gebeurde het. Mijn voet sliep ma da wist ik nie, ik wil erop steunen en bats, voet omgeslagen. Gelukkig is men kamertje zo klein dat ik me kon vasthouden aan de muren en men bureau en niet men mene smikkel op de grond viel. Na veel gestrompel ben ik dan de deur gaan openen en zagen we de schade. Ne enkel zo dik als iets. We hebben wat "ijs" (koude conserven want we hebben geen ijs daar) gelegd en toen mocht ik naar huis met de taxi.

Vandaag zijn we dan naar het ziekenhuis gegaan. Na 2 LANGE uren kwam het verdict: barstje in men voet. Gevolg: 48 uur platliggen met voet omhoog en dan 4 dagen krukken. Het gaat dus een toffe week worden, net nu ik een weekje verlof had en de Heusdenclan arriveert ... Maar mits ik gisteren rond half 4 gevallen ben, wilt da zeggen dat die 48 uur morgen namiddag om zijn en ik vanaf dan op die helse krukken mag rondtaffelen.

Ja het moest er eens van komen dat ik jullie minder tof nieuws moest meedelen. Niets meer aan te doen. Ik zal er toch nog proberen het beste van te maken.

I'll keep you up to date!

Chien